کار لازمه حیات است

خورشید: از کودکی بگویید از این که می خواستید چکاره شوید؟
نیرآفاق شفیع‌زاده: به دلیل کشاورز بودن پدرم همیشه به این کار علاقه و شوق بسیار داشته ام ولی همیشه صرف کار کردن را خیلی دوست دارم.

خورشید: چه انگیزه ای باعث شد که شما بخواهید کار آفرین شوید؟
ن.ش: البته من خودم را کار آفرین نمی دانم ولی به دلیل ازدواج در سن ۱۶ سالگی و تشویق و حمایت همسرم به این کار مشغول شدم. آنقدر کارم را دوست داشتم که حتی وقتی بعد از چند سال زندگی مشترک با همسرم که پزشک ارتش بود به تهران منتقل شدیم من هر هفته به تنهائی به بابل سفر کرده و به امور باغ رسیدگی می کردم. سه ماه تابستان هم با فرزندانم حتما در باغ می ماندیم و کار می کردم.

خورشید: الگوی شما از اینکه خواستید به این عرصه وارد شوید چه کسی (یا کسانی) بودند؟
ن.ش: الگوی من در وهله اول پدرم و بعد همسرم بود.

خورشید: کمی در مورد کسب و کار فعلیتان توضیح دهید.
ن.ش: رسیدگی به باغ، آبیاری و انجام امور سمپاشی، هرس وکود دادن، نظارت بر بیل زدن پای درخت ها.

خورشید: زندگی شما قبل از اینکه کارآفرین شوید، چگونه بود؟
ن.ش: خانه داری و بچه داری.

خورشید: روز شما از صبح تا شب چگونه می گذرد؟
ن.ش: ساعت ۵ صبح بعد از نماز به باغ می روم. در مواقع لزوم به کارهای اداری و بانکی می پردازم. بعد از ظهر یک ساعت استراحت کرده و تا غروب در باغ به امور رسیدگی می کنم.

خورشید: داشتن دو مسئولیت در خانه و محل کار چه مشکلاتی را بهمراه دارد؟
ن.ش: واقعیت این است که به دلیل پرکاری همه کار هایم را خودم می کنم. همسرم سالهاست که فوت کرده و فرزندانم هم مشغول زندگی خانوادگی هستند. به همین دلیل حتی رانندگی به تهران و بالعکس نیز به عهده من می باشد. در واقع من با پرکاری جای خالی همسرم را که در سن ۳۷ سالگی از دست دادم جبران کرده ام.

خورشید: چه می کنید تا مشغله کاریتان کم شود؟
ن.ش: به مطالعه می پردازم و به دلیل سفرهای خارج از کشور نزد فرزندانم زبان انگلیسی هم می خوانم.

خورشید: چه بخشی از کارتان بیشتر برایتان لذت بخش است؟
ن.ش: درختان من مثل فرزندانم هستند و رسیدگی به آنان برایم لذت بخش است. مخصوصا در این چند سال اخیر دولت جهت آبیاری قطره ای حمایت کرده و وام داده که برای درختان خیلی خوب است.

خورشید: تا حالا شکست را در زندگی تجربه کرده اید؟ چه راه های خلاقانه ی را امتحان کرده اید که تضمین کننده سلامت و پیشرفت کارتان باشد؟
ن.ش: کار باغداری به دو عامل بسیار وابسته است. ۱-وضعیت آب وهوا ۲-بازار فروش که هر دو از دست ما خارج است. به همین دلایل ما باید ریسک های دیگر مانند آفات و کمبود کود را کم کنیم. با مطالعه و مراجعه به مراجع ذیربط در ادارات جهاد کشاورزی سعی در رفع نواقص می نمائیم.

خورشید: چه انگیزه ای موجب شد در ایران بمانید و به کارتان ادامه دهید؟
ن.ش: علاقه به ایران و مخصوصا زادگاه خودم. پدرم ۲۰۰۰ هکتار به هلال احمر بخشیده اند و یک بیمارستان کودکان بنام شفیع زاده در شهر بابل-امیرکلا تاسیس نمودند. من حتی به زندگی در تهران هم فکر نمی کنم. در روستا بزرگ شده ام و با این جور محیط ها انس دارم.

خورشید: چه توانایی هایی در خود می بینید که شما را به سمت موفقیت سوق داد؟
ن.ش: پرکاری، پشتکار، جرات و شهامت.

خورشید: وقتی که کارتان را تازه شروع کرده بودید، دلتان می خواست چه نصیحتی به شما می شد؟
ن.ش: من تمام تشویق و حمایت لازمه را از جانب همسرم داشتم. خود باور نیز بودم. طبیعتا به چیز دیگری نیاز نبود.

خورشید: در حال حاضر مهمترین مشکل/دغدغه‌ای که در کسب و کارتان با آن درگیر هستید چیست؟
ن.ش: وضعیت جوی هوا و عدم ثبات بازار مرکبات.

خورشید: آیا کار آفرین موفق دیگری را می شناسید؟
ن.ش: همه همکاران من کار آفرینند. من خودم را قابل این لقب نمی دانم.

خورشید: آیا برای دیگر زنان پیامی دارید؟
ن.ش: آغاز هر کاری دشوار است ولی با مداومت پشتکار و مدیریت، کار روی روال می افتد. فقط بدانید که کار، لازمه حیات است.